Uzyskał poparcie umiarkowanie prawicowego Narodowego Ruchu Rewolucyjnego byłego prezydenta Víctora Paz Estenssora i skrajnie prawicowej (falangizm) Boliwijskiej Falangi Socjalistycznej, kierowanej przez Mario Gutiérreza. Obydwie partie utworzyły Nacjonalistyczny Front Ludowy (NFP). Gutierrez z Falangi mianowany został w 1972 roku ministrem spraw zagranicznych.
Junta rozpoczęło represjonowanie wielu przeciwstawnych grup. 23 listopada 1972 roku dyktator ogłosił stan wyjątkowy, który zakazał strajków pracowniczych. Niepokój Banzera wywołał rzekomy nieudany spisek ministra spraw wewnętrznych, Selicha, który w grudniu 1971 roku został bez wyjaśnień odwołany ze stanowiska. Andrés Selich został odwołany z armii w maju 1972 roku, a rok później aresztowany i pobity na śmierć. Według obserwatorów minister wiedział o nadużyciach i przestępstwach popełnionych przez dyktatora. W 1973 roku utworzony z inicjatywy junty FNP przeszedł do obozu opozycji, oskarżając tym samym Banzera o próbę zaprowadzenia prywatnej dyktatury. MNR opuścił rząd w grudniu. 9 listopada 1974 roku Banzer zdelegalizował wszystkie partie polityczne i związki zawodowe oraz utworzył rząd czysto wojskowy. Obiecane przez juntę wybory zostały przełożone. Banzer zachęcał zagranicznych inwestorów do inwestycji w Boliwii.