Jego rządy doprowadziły do ograniczenia swobód konstytucyjnych i represji związków zawodowych doprowadziło do sprzeciwu liderów związków, duchownych, chłopów i studentów. Każdy sprzeciw poddany był represjom. W 1974 roku rząd przeżył dwa zamachy stanu oraz stłumił powstanie chłopskie.
Po coraz większych represjach w Boliwii, mnożyć zaczęły się zarzuty wobec dyktatury Banzera. Międzynarodowy Trybunał Zbrodni Wojennych oskarżył reżim o rażące naruszenia praw człowieka, liczne przypadki tortur, zatrzymania pozasądowe i przymusowe wysiedlenia lokalnych społeczności. Do końca istnienia rządu nie mniej niż 35 000 Boliwijczyków dotkniętych zostało represjami, około 500 zostało zamordowanych lub porwanych. Radykalnie prawicowe poglądy Banzera zbliżyły go do innych dyktatur w regionie, szczególnie Brazylii, która do pewnego stopniu pozwoliła złagodzić międzynarodową izolację Boliwii. Po przejęciu władzy w Chile przez Augusto Pinocheta udało mu się 8 lutego 1975 roku nawiązać stosunki z tym krajem, po ponad trzynastoletnim zerwaniu stosunków. Na gruncie współpracy z juntą chilijską Boliwia wzięła udział w operacji Kondor skierowanej przeciwko demokratycznej opozycji w Ameryce Łacińskiej. W zwalczaniu lewicowej opozycji rząd Banzera wspierały dyktatury Argentyny, Urugwaju i Paragwaju.