Pod presją opozycji 9 listopada 1977 roku rząd zapowiedział pierwsze od 12 lat wybory parlamentarne. Na swojego następcę wybrał generała Juana Perede Asbúna, który prowadził w wyborach Ludową Unię Nacjonalistyczną, składającą się z dotychczasowych członków junt. Wybory odbyły się 9 lipca 1978 roku i po serii fałszerstw wyborczych (oddano o 50 000 więcej głosów więcej, niż było zarejestrowanych wyborców) wygrała je Ludowa Unia Nacjonalistyczna. 21 lipca władzę w kraju przejął Asbún. Stopniowo odsuwał on od władzy Banzera, który w efekcie zniknął z krajowej polityki i objął funkcję ambasadora w Buenos Aires.
W demokratycznej Boliwii W nowej sytuacji politycznej gen. Hugo Banzer Suárez utworzył własne konserwatywno-nacjonalistyczne ugrupowanie polityczne pod nazwą Narodowa Akcja Demokratyczna, ugrupowanie odwoływało się do doktryny społecznej Kościoła katolickiego i postulowało przejście od kapitalizmu państwowego do ekonomii rynkowej. Startowało ono w wyborach parlamentarnych w 1979 i 1980 roku, osiągając trzeci wynik w kraju. W latach 1982–1985 pozostało w opozycji do rządu się Hernána Silesa Zuazo. Natomiast za rządów Víctora Paza Estenssoro zajmowało bardziej umiarkowane stanowisko, zawierając z nim tzw. "Pakt dla Demokracji".