Moc kwasów w tych samych warunkach zewnętrznych zależy od ich struktury chemicznej. W przypadku prostych tlenowych kwasów nieorganicznych moc kwasu wzrasta wraz ze wzrostem elektroujemności centralnego atomu w reszcie kwasowej, natomiast dla kwasów beztlenowych zależność ta jest odwrotna. Moc kwasów karboksylowych wzrasta wraz z elektroujemnością grupy przyłączonej do reszty karboksylowej.
+ Wartości pKa wybranych kwasów Nazwa kwasu pKa Kwas jodowodorowy: (HI) –10 Kwas solny: (HCl) –7 Kwas azotowy (rozcieńczony): () –3,33 Kwas siarkowy (rozcieńczony): () –3Pierwsza stała dysocjacji (pKa1). Kwas fosforowy: () +2,12
W przypadku kwasów siarkowego i azotowego miara pKa przedstawia jedynie ich moc w roztworach rozcieńczonych – moc tych kwasów stężonych i bezwodnych wyraża funkcja kwasowości Hammetta, która mówi, że są one mocniejsze m.in. od kwasu solnego, ponieważ występują w znacznie większych stężeniach.