Pierwszym Żydem zatrudnionym w służbie dyplomatycznej Chile był Martin Levison Bloch; Daniel Schweizer Speisky był z kolei ambasadorem przy Lidze Narodów i członkiem Rady Bezpieczeństwa. Jego brat Miguel był ministrem sprawiedliwości. Po I wojnie światowej Chile stało się azylem dla Żydów uciekających z Europy przed rewolucją bolszewicką w Rosji oraz rosnącymi nastrojami antysemickimi w innych krajach. Żydzi nie spotykali się w Chile z większymi przejawami dyskryminacji czy uprzedzeń, natomiast włączali się w życie kraju. W 1919 odbył się Kongres Chilijskich Żydów, mający na celu centralizację społeczności żydowskiej kraju. Podczas kongresu powołano Federację Syjonistyczną Chile której kongresy odbywały się co roku. W 1920 roku aszkenazyjska społeczność Santiago zjednoczyła się, tworząc Circulo Israelita (Krąg Izraelicki), będący główną czynną organizacją żydowską kraju. Wraz ze wzrostem liczebności i znaczenia społeczności żydowskiej w chilijskim społeczeństwie zaczęły pojawiać się nastroje antysemickie. Zwalczane były one jednak przez specjalny komitet.