Zmarł 21 grudnia 1952 roku w więzieniu mokotowskim w Warszawie.
W 1956 roku został zrehabilitowany, a w 1957 roku jego żona uzyskała zgodę i ekshumowała zwłoki męża „pochowanego na Cmentarzu I Komunalnym 22.12.1952 w kwaterze FII, rząd 11 grób 23” na Stare Powązki (kwatera 43-2-6,7))Andrzej Krzysztof Kunert /w/ Małgorzata Szejnert, Śród żywych duchów, s. 7, 162, 183.. Grób symboliczny znajduje się w Kwaterze na Łączce.
Życie prywatne Mieszkał w Warszawie. Od 1939 był żonaty z Haliną z domu Źiołkowską (1908-1979). Małżeństwo miało dwóch synówJanusz Królikowski, Generałowie i admirałowie Wojska Polskiego 1943–1990, tom I: A–H, Toruń 2010, s. 516.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Niepodległości Srebrny Krzyż Zasługi (17 marca 1934) „za zasługi na polu wyszkolenia wojska”. Państwowa Odznaka Sportowana podstawie fotografii
Zobacz też Polscy absolwenci francuskich wyższych szkół wojskowych
Przypisy
Bibliografia