Po upadku powstania od października 1944 roku w oflagu II C Woldenberg.
Po zakończeniu wojny powrócił do Polski. W sierpniu 1945 roku wstąpił do LWP, został zastępcą szefa Wydziału Operacyjnego Sztabu Generalnego WP, a w maju 1946 roku zastępcą szefa Wydziału Regulaminów w Oddziale Wyszkolenia. W 1946 roku awansowany do stopnia pułkownika. Od sierpnia 1946 roku szef Wydziału Studiów Operacyjnych w Oddziale Operacyjnym, następnie od maja 1947 roku z-ca szefa Oddziału Operacyjnego Sztabu Generalnego, a od kwietnia 1948 roku szef sztabu dowódcy Wojsk Lądowych gen. Stanisława Popławskiego. 22 lipca 1948 r. mianowany generałem brygady. Od lutego 1949 roku szef Studiów Akademii Sztabu Generalnego.
W marcu 1949 roku aresztowany przez Informację Wojskową. W czasie przesłuchań torturowany i zmuszany do złożenia fałszywych zeznań, którymi posłużono się do skonstruowania oskarżenia i aresztowania gen. Józefa Kuropieski. Wyrokiem Naczelnej Prokuratury Wojskowej w Warszawie z 13 sierpnia 1951 r., sygn. akt Sn.6/51 skazany pod fałszywymi zarzutami w tzw. procesie generałów na karę dożywotniego pozbawienia wolności.