Po wojnie służył na zachodzie, na Florydzie i w innych miejscach. W 1853 roku awansował na „pełnego” porucznika. Dwa lata później otrzymał kolejny awans na kapitana 5 Regimentu Piechoty oraz stanowisko asystenta kwatermistrza. Wziął udział w III wojnie seminolskiej, później w konflikcie między zwolennikami i przeciwnikami niewolnictwa w Kansas. W 1859 roku trafił do Kalifornii, gdzie do wybuchu następnej wojny pracował jako naczelny kwatermistrz.

Wojna secesyjna mały|lewo|Generał Hancock Na początku wojny secesyjnej znajdował się w Kalifornii. Na własną prośbę został przeniesiony na wschód; 23 września 1861 roku otrzymał awans na generała brygady ochotników i dowództwo jednej z brygad Armii Potomaku. Wziął udział w kampanii półwyspowej. Podczas bitwy o Williamsburg 5 maja 1862 roku wykazał się zdolnościami przywódczymi i otrzymał pochwałę od zwierzchnika, gen. George’a McClellana – McClellan miał się o nim wyrazić „Hancock był znakomity”;