Ford Taunus – samochód osobowy klasy wyższej produkowany pod amerykańską marką Ford jako seria 17/20/26M w latach 1957–1971 oraz klasy średniej produkowany w latach 1939–1994.
Pierwsza generacja
thumb|left|225px|Ford Taunus I – tył thumb|left|225px|Ford Taunus I Cabriolet Ford Taunus I został zaprezentowany po raz pierwszy w 1939 roku.
Pierwsza generacja Taunusa otrzymała kod fabryczny G93A. Samochód zyskał przydomek Buckeltaunus (niem. garbaty Taunus). Pojazd był dwudrzwiową limuzyną z karoserią całkowicie stalową, o konstrukcji półsamonośnej (rama platformowa zespawana z resztą karoserii). Pod maską znalazł się 4-cylindrowy, rzędowy, benzynowy, czterosuwowy, dolnozaworowy o pojemności 1172 cm³ i mocy max. 34 KM (moc stała 30 KM). Zawieszenia były zależne z poprzecznymi resorami piórowymi. Prędkość podróżna 85 km/h, chwilowo dopuszczalna 105 km/hProspekt „Ford Taunus” 1939..
Wznowienie produkcji Po wojnie Ford wznowił w zakładach w Kolonii produkcję tego modelu z niewielkimi zmianami konstrukcyjnymi. Produkowany w latach 1949–1951 Taunus miał oznaczenie wewnętrzne G73A. Ten model występował w wersjach Standard, Spezial i de Luxe, w późniejszych egzemplarzach (oprócz wersji Standard) zastosowano zmienioną atrapę przednią.