Osiągnąwszy pełnioletność, postanowiła pojść za swoim życiowym powołaniem, wypełnić odkryte w młodości powołanie do pracy misyjnej. Bez wiedzy ojca, wstąpiła do nowicjatu instytutu życia konsekrowanego o nazwie Misioneras de Cristo Jesús (Misjonarki Chrystusa Jezusa) w Javier – miejscowości związanej ze św. Franciszkiem Ksawerym, położonej stosunkowo blisko jej stron rodzinnych. Przyjęła habit 3 października 1954 r. W latach 1957−1960 studiowała teologię w Instytucie Sedes Sapientiae w Walencji, agregowanym do Papieskiego Instytutu „Regina Mundi” w Rzymie. W roku 1961 przeniosła się do Barcelony, gdzie studiowała teologię przez dwa lata. Pod wpływem wykładów o. Pedro Farnésa, zafascynowała się zwłaszcza liturgią, w kontekście przygotowywanej reformy liturgicznej soboru watykańskiego II. W sierpniu 1962 r. przed ślubami wieczystymi opuściła instytut. Następnie, w 1963 r. powędrowała z plecakiem do Ziemi Świętej, gdzie przebywała dwa lata. Była obecna w Nazarecie, gdy przybył tam papież Paweł VI.