W 1964 w slumsach Palomeras Altas na przedmieściach Madrytu spotkała Kiko Argüello, z którym podjęła pracę ewangelizacyjną wśród ubogich. Razem z nim – zainspirowana przez ideę misterium paschalnego odnowioną przez Sobór watykański II – dała początek i kształt Drodze neokatechumenalnej. Ta posoborowa rzeczywistość kościelna stawia sobie za cel przywrócenie w diecezjach i parafiach katolickich formacji dorosłych typu katechumenalnego, na wzór wtajemniczenia chrześcijańskiego praktykowanego w Kościele pierwotnym. Była członkinią trzyosobowej Międzynarodowej Ekipy Odpowiedzialnej za Drogę (wraz z Kiko Argüello i o. Mario Pezzim) do końca życiaPor. . Według Kiko Argüello, od czasu jej podróży do Izraela w latach 1963-64 i Deklaracji Nostra aetate soboru watykańskiego II (1965 r.), Carmen Hernández odegrała fundamentalną rolę w długiej drodze zbliżenia i przyjaźni między Drogą Neokatechumenalną a narodem żydowskim.
W 2015 roku otrzymała doktorat honoris causa Katolickiego Uniwersytetu Ameryki w Waszyngtonie. Zmarła 19 lipca 2016 r. w Madrycie w wieku 85 lat. Pochowana w grobie znajdującym się na terenie Seminarium Redemptoris Mater w Madrycie Alcobendas.