Fort VII Twierdzy Toruń (pierwotnie Fort IV, następnie Fort Friedrich der Grosse, od 1920 roku im. Tadeusza Kościuszki) – główny fort artyleryjski, położony przy ul. Polnej 1.
Powierzchnia fortu wynosi 4,2 ha.
Historia Utworzenie fortu Zbudowany w latach 1880–1883 na planie pięciokąta jako ostatni główny fort twierdzy toruńskiej. Oryginalny plan pełnego fortu artyleryjskiego został w jego wypadku poważnie zmodyfikowany, m.in. przez przesunięcie prochowni z lewego barku twierdzy do magazynu przy głównej poternie, budowę dwukondygnacyjnych koszar szyjowych, brak chodników ze strzelnicami oraz przesunięcie blokhauzu. Zrezygnowano również z rozbudowanych wałowych umocnień ziemnych. Do fortu prowadziła brama główna z żelaznym mostem zwodzonym. Koszt budowy fortu wyniósł 2 410 568 marek niemieckich.
W latach 90. XIX wieku fort przeszedł modernizację, która uczyniła go odpornym na ogień dział kalibru 150 mm. Murowane obiekty podziemne fortu zostały pokryte metrową warstwą betonu, pomieszczenia mieszkalne otrzymały pancerne okiennice. Równocześnie obiekt został lepiej zamaskowany w terenie poprzez dodatkowe obsadzenie roślinnością oraz otoczenie go drutem kolczastym (w 1911).