Wcześniej, w 1898 roku, do fortu doprowadzono elektryczność.
Ogień z jego dział mógł dotrzeć w okolice miejscowości Olek.
Okres międzywojenny Po 1920 roku w mocno zdewastowanym przez wychodzące z Torunia wojska pruskie w forcie urządzono szpital weneryczny. Następnie Zarząd Forteczny urządził w nim koszary oraz magazyny, nie dokonując jednak generalnego remontu: ograniczono się do remontu instalacji elektrycznej i odmalowania bram, mostu i płotu otaczającego fort.
Obóz dla internowanych w Forcie VII Około 15 października 1939 roku okupanci niemieccy zorganizowali na terenie fortu obóz dla internowanych osób cywilnych (niem. Internierungslager). Początkowo straż w obozie sprawowali żołnierze Wehrmachtu; niemniej SS i policja posiadały prawo nieograniczonego wstępu na teren fortu. 26 października, a więc równocześnie ze zniesieniem administracji wojskowej na okupowanych obszarach, obóz został oficjalnie przejęty przez paramilitarny Selbstschutz. Komendantem został mianowany Karl Friedrich Strauss (miejscowy Niemiec, z zawodu stolarz), podczas gdy funkcję jego zastępcy pełnił Bronisław (Bruno) Schönborn.