3 dywizjon artylerii ciężkiej (3 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany w 1939 przez 2 pułk artylerii ciężkiej z Chełma.

Mobilizacja 3 dywizjon artylerii ciężkiej został zmobilizowany, zgodnie z planem mobilizacyjnym „W”, w dniach 31 sierpnia – 4 września 1939 roku, w I rzucie mobilizacji powszechnej. Jednostką mobilizującą był 2 pułk artylerii ciężkiej w Chełmie. Dywizjon był organiczną jednostką artylerii 3 Dywizji Piechoty Legionów. Mobilizacja przebiegła sprawnie pomimo przyspieszenia o jeden dzień terminu zakończenia mobilizacji.

3 dac w kampanii wrześniowej 4 września 1939 3 dac został załadowany do transportów kolejowych w Chełmie Lubelskim. Jednocześnie 5 września dywizjon został skierowany transportem kolejowym do Radomia przez Rejowiec, Lublin i Dęblin. Do rejonu koncentracji 3 DP Leg. nie dotarł z uwagi na ataki lotnictwa niemieckiego na linie kolejowe. Ponadto ze względu na decyzję Naczelnego Wodza z 6 września 1939 o wycofaniu Armii „Prusy” na wschodni brzeg Wisły, został zatrzymany na stacji Gołąb skąd przemaszerował do rejonu Puław. Podporządkowany został dowódcy Warszawskiej Brygady Pancerno-Motorowej. 8 września zajął stanowiska ogniowe w lesie 2 km od Państwowego Instytutu Rolniczego.