10 września rano nawiązał kontakt ogniowy z podchodzącymi do Wisły oddziałami niemieckimi. Ostrzał niemieckich oddziałów został przerwany w wyniku przecięcia połączeń telefonicznych pomiędzy punktami obserwacyjnymi, a stanowiskami ogniowymi, przez dywersantów. Wysłane patrole ujęły jednego z dywersantów. Intensywny ostrzał spowodował wyczerpanie amunicji w 3 dac. 12 i 13 września uzupełniono amunicję z Głównej Składnicy Uzbrojenia i Amunicji nr 2 w Stawach k/Dęblina.
Od 12 września został podporządkowany dowódcy 39 Dywizji Piechoty (rez.), wspierał piechotę broniącą się na odcinku od Wólki Gołębskiej do Kazimierza. 14 września dywizjon skutecznie udaremnił próby forsowania Wisły pod Puławami przez niemiecką 29 Dywizję Piechoty Zmotoryzowanej. Wieczorem wraz z oddziałami 39 DP rez. rozpoczął odwrót, dotarł do lasu na północ od miejscowości Nasutów. Tam wszedł w skład zgrupowania ppłk. Zygmunta Bierowskiego, dowódcy 9 pułku piechoty Leg. 15 września wraz z zgrupowaniem maszerował do południowo-zachodniej części lasów kozłowieckich. 16 września po południu 3 dac w składzie zgrupowania kontynuował dobowy dzienno-nocny marsz, przez rejon Lublina, Jaszczów nad Wieprzem do lasu na południe od Białki, gdzie dotarto 17 września po południu.