Inną teorię czynników równorzędnych zaproponował Howard Gardner, który wyróżnił następujące czynniki inteligencji: lingwistyczne (językowe) – dotyczy komunikowania się za pomocą języka matematyczne i logiczne - dotyczy posługiwania się relacjami pojęć abstrakcyjnych wizualne i przestrzenne - umożliwia postrzeganie obrazów, przekształcanie ich i odtwarzanie z pamięci muzyczne - dotyczy tworzenia i rozumienia znaczenia dźwięków interpersonalne - umożliwia rozpoznawanie i odróżnianie uczuć i zamiarów innych ludzi emocjonalne - dotyczy rozpoznawania uczuć i tworzenia modeli psychicznych kinestetyczne - dotyczy posługiwania się własnym ciałem przyrodnicze - dotyczy odróżniania i wykorzystywania cech środowiska
Model struktury intelektu Guilforda Joy Paul Guilford, stosując ortogonalną analizę czynnikową, która wymusza uzyskanie niekorelujących ze sobą czynników, zbudował model „trójwymiarowy”, to znaczy skonstruowany z trzech wymiarów, z których pierwszy odzwierciedlał rodzaj zaangażowanych operacji umysłowych: ocenianie wytwarzanie konwergencyjne wytwarzanie dywergencyjne pamięć poznawanie drugi wymiar rodzaj treści czy też materiału, na którym operacja była wykonywana: figuralna symboliczna semantyczna behawioralna a trzeci rezultaty czynności, czyli wytwory: jednostki klasy relacje systemy