etr. teiś 'tego, tej').

Tożsamość Hulaiego Jedną z interpretacji znanego nam ze steli fragmentu inskrypcji o treści: …Hulaieś naφuθ Śiaśi [...] wanalasial Śeronai Morinai-l… jest: za królowania Hulaiego, wnuka/potomka Śia, [...] nad miastami Serony i Myriny. Zastanawiającym jest, że w steli pochodzenie króla było podane jako fokijskie. Fokijczycy bowiem, według Herodota, byli pierwszymi z Hellenów, którzy przedsiębrali dalekie podróże morskie; oni to odkryli Morze Adriatyckie, Tyrrenię, Iberię i TartessosHerodot, Dzieje, ks. I, 163. Herodot utrzymuje też, że do ziemi Tartessyjczyków pierwszy dotarł samijski żeglarz o imieniu KolaiosHerodot, Dzieje, ks. IV, 152. Imiona Kolaios i Hulaie są do siebie bardzo podobne. Oboczność k-/h- można zauważyć także w Kampanos/Hampanos, co tłumaczy się właściwościami języka etruskiego. Co więcej pierwsze znaleziska greckie w Tartessos pochodzą z lat 630 – 580 p.n.e. (a więc Kolaios byłby najpewniej współczesnym Hulaiego) i wskazują na fokijsko-samijskie pochodzenie. W tym kontekście niezwykle ciekawa jest tartezyjska inskrypcja, zawierająca słowa 'Śarona konthi/Sarona koni1i'J. G. P. Best, F. Woudhuizen, Lost Languages from the Mediterranean, 1989, a więc możliwe, że nazwę miasta, w którym panował Hulaie.