Koncepcja rozwoju intelektualnego (Jeana Piageta) – opiera się na założeniu, że inteligencja jest rozwiniętą formą adaptacji biologicznej, w wyniku której dochodzi do strukturalizowania procesów poznawczych.
Przystosowanie jest rozpatrywane zatem w kategoriach poznawczych – jest zrównoważeniem procesów asymilacji i akomodacji. Zdolność dopasowywania wzrasta dzięki wzrastającej złożoności i stałości struktur poznawczych, które rozwijają się na bazie struktur odziedziczonych (odruchy bezwarunkowe) i tworzą schematy składające się na wiedzę człowieka.
Koncepcja ta została stworzona przez szwajcarskiego psychologa Jana Piageta.
Etapy rozwoju poznawczego Stadium sensoryczno-motoryczne (inteligencji praktycznej) Od urodzenia do ≈ 2. roku życia przedmiotem poznania są stosunki przestrzenne między przedmiotami w otoczeniu dziecka; schematy, które kształtują się w tym okresie: schemat stałego przedmiotu, 8., 9–12. mż.