Innymi zasadami rządzi się walka treningowa w sportach walki, a innymi w systemach nienastawionych na sport. W sportach walki sparingi są integralną częścią treningów, gdyż walka sportowa jest ograniczona pewnymi regułami, pozwalającymi uniknąć lub zmniejszyć ryzyko kontuzji, i w walce treningowej zawodnicy stosują się do tych samych reguł. Natomiast w metodach walki nastawionych na walkę realną, w której zdarzają się obrażenia ciała, nie jest możliwe ani dopuszczalne wprowadzenie walki treningowej w takich samych warunkach, jak w rzeczywistej sytuacji.
Istotną rolę odgrywa też poziom i rodzaj motywacji zawodnika. Walka treningowa zarówno uwzględnia, jak i kształtuje motywację.
W wielu szkołach o podejściu tradycyjnym, pomimo odcinania się od zachodnich sportów walki, sparuje się w identyczny sposób jak w kick-boxingu i innych dyscyplinach typu boxe pieds-poings, a technika zastosowana w sparingu różni się od tej w formach. Taki sposób walki wynika z szerokiego rozpowszechnienia boksu i opartych na nim dyscyplin na Zachodzie, i związanej z tym łatwości w zdobyciu ochraniaczy dostosowanych do reguł walki w boksie czy kick-boxingu. Jednakże taka walka treningowa nie jest jednak adekwatna do umiejętności, których celem jest trening w szkołach tradycyjnych.