Szkoły tradycyjne mają swoje zasady i strategie walki, które niejednokrotnie różnią się znacznie od kick-boxingu, więc sparing bokserski może hamować rozwój tych umiejętności.
W treningu większości dyscyplin, nie przystępuje się do walki treningowej wolnej po przyswojeniu przez ćwiczącego technik podstawowych, lecz przed wprowadzeniem walki wolnej praktykuje się ćwiczenia z partnerem (tzw. formy podwójne) lub prostsze formy walki, np. walkę zadaniową lub walkę wolną z ograniczeniami (zakaz stosowania pewnych technik, atakowania pewnych punktów witalnych lub ograniczenia na siłę). W początkowej fazie treningu, ćwiczący nie ma wyrobionego automatyzmu technik i ma kłopoty z wieloma czynnikami zakłócającymi, co oznacza, że walka treningowa w tej fazie może zakłócać postępy.
Podejście tradycyjne do treningu walki tkwi w celu, jaki ma przed sobą tradycyjny trening, oraz w koncepcji walki w tych stylach. Tradycyjny trening sztuki walki opiera się przede wszystkim na szybkiej i właściwej reakcji na atak i właściwej pracy ciała. Wyrobienie takich odruchów trwa bardzo dużo czasu (niekiedy lata). W sztukach walki tradycyjnych, reakcje, odruchy i właściwą pracę ciała wyrabia się poprzez trening ćwiczeń podstawowych i form.