Félix Édouard Vallotton (ur. 28 grudnia 1865 w Lozannie, zm. 29 grudnia 1925 w Neuilly-sur-Seine) – szwajcarski malarz, tworzący w stylu secesji i nabizmu. Oprócz obrazów tworzył też drzeworyty.
Życiorys mały|Od lewej: Ker-Xavier Roussel, Édouard Vuillard, Romain Coolus, i Félix Vallotton w 1899 r. Urodził się w 1865 r. we francuskojęzycznej, szwajcarskiej Lozannie. Wychował się w tradycyjnym mieszczańskim domu, w protestanckiej rodzinie. Po ukończeniu szkoły średniej wyjechał studiować sztukę do Paryża. Uczył się w Académie Julian pod okiem Jules’a Lefebvre’a i Gustave’a Boulangera. Początkowo skupiał się na portretach. W 1885 r. po raz pierwszy publicznie wystawiono jego obraz olejny pt. Portret pana Ursenbacha. Podczas studiów zaprzyjaźnił się z artystą Charlesem Maurinem, który zapoznał go z tworzeniem drzeworytów. W 1885 r. ukończył studia artystyczne. Sprzedawał swoje odbitki rysunków, tworzone na podstawie dzieł Rembrandta i Jeana-François Milleta. W 1890 r. zaczął publikować recenzje sztuki w prasie.