W miejscach o słabszej działalności wiatru mogą utrzymać się inne gatunki, np. kostrzewa czerwona piaskowa (Festuca rubra ssp. arenaria), groszek nadmorski (Lathyrus japonicus ssp. maritimus), lnica wonna (Linaria odora), szczotlicha siwa (Corynephorus canescens), turzyca piaskowa (Carex arenaria), bylica polna nadmorska (Artemisia campestris var. sericea), jastrzębiec baldaszkowaty wydmowy (Hieracium umbellatum var. linariifolium), a także gatunki związane ze zbiorowiskami kidzinowymi – mikołajek nadmorski (Eryngium maritimum) i rukwiel nadmorska (Cakile maritima).
W sukcesji związanej z osłabieniem procesów eolicznych wydma biała może przekształcić się w wydmę szarą, unieruchamiając się, porastając bardziej zwartą roślinnością i ulegając procesom glebotwórczym.
Zagrożenia i ochrona Ze względu na ochronę wybrzeża przed procesami abrazyjnymi i eolicznymi wydmy szare są często stabilizowane przez nasadzenia drzew i krzewów, często obcych (kosodrzewina, róża pomarszczona, wierzba wawrzynkowa, sosna czarna, sosna wejmutka) oraz utrwalanie faszyną, co zmienia nie tylko skład gatunkowy, ale także warunki edaficzne i zaburza ciąg sukcesyjny.
Zespół na potrzeby inwentaryzacji obszarów Natura 2000 oznaczony jako siedlisko przyrodnicze nr 2120 (nadmorskie wydmy białe z zespołem Elymo-Ammophiletum arenariae – piaskownicy zwyczajnej i wydmuchrzycy piaskowej).
Zobacz też wybrzeże wydmowe
Bibliografia
2120 Kategoria:Wydmy