Tekst gramot wydrapywano metalowym lub kościanym rylcem na wewnętrznej stronie kory. Zachowało się kilka gramot spisanych atramentem. Niewielka ilość jest zapisana po obu stronach. Gramoty z tekstem w języku staroruskim stanowią większość, nieliczne zapisano w języku cerkiewnosłowiańskim i tylko kilka w językach fińskim, greckim, niemieckim i łacińskim. Tekst gramot jest zazwyczaj krótki, mieści się w jednej linijce, w większości wypadków nie jest podzielony na słowa, na wzór średniowiecznych dokumentów słowiańskich. Większość tekstów liczy nie więcej niż 20 wyrazów, niektóre ponad 50, a najdłuższy ma 176 słów.
Gramoty po odnalezieniu są numerowane. I tak, jeżeli: podczas jednego sezonu wykopalisk archeologicznych (sezon oznaczany jest dużymi literami alfabetu rosyjskiego) odkryto dwa i więcej fragmentów tej samej gramowy, to całość otrzymuje jeden numer, cały tekst skompilowano w wyniku kilku sezonów, to taka gramota ma podwójny numer, przy czym składa się on z numerów ułożonych w kolejności czytywania tekstu, a nie w kolejności odnalezienia dokumentu (np. 259/265 lub 877/572), tekst gramoty został spisany na kilku płatach kory brzozowej, to przy numerze dodaje się oznaczenie literowe (np. 736a i 736b). Zbiór gramot spisanych tym samym charakterem pisma nazywany jest blokiem, który ma oznaczenie za pomocą znaku + (np.