Historia mały|Kardynał Passionei, dawny właściciel kodeksu Montfaucon datował rękopis na IX wiek, według Scrivenera nie mógł powstać wcześniej niż w połowie IX wieku. Obecnie datowany jest na wiek IX. Nazwa kodeksu pochodzi od nazwy biblioteki w Rzymie, w której jest przechowywany: Biblioteka Angelica (No. 39). Niegdyś był własnością kardynała Passionei i w związku z tym był w przeszłości określany nazwą Codex Passionei (nazwę tę stosuje Tregelles)Scrivener i Gregory już nie stosują tej nazwy.. Po śmierci kardynała w 1761 cała jego kolekcja rękopisów została przekazana dla zakonu augustianów w Rzymie.
Kodeks był badany przez Bernarda Montfaucona, który sporządził pierwszy jego opis. Giuseppe Bianchini kolacjonował jego tekst w wybranych partiach. Birch skolacjonował jego tekst w Liście Jakuba i 1. Koryntian. W 1820 Sholz kolacjonował cały jego tekst. W roku 1833 kolacjonował go kardynał Fleck. Ze względu na niedoskonałość pracy poprzedników Tischendorf (w 1843) i Tregelles (1845) skolacjonowali ponownie cały rękopis, następnie porównali wyniki swojej pracy, a wszelkie rozbieżności zostały uzgodnione poprzez ponowne wykorzystanie rękopisu. Wyniki tej pracy zostały wykorzystane na potrzeby wydań Nowego Testamentu Tischendorfa. W 1896 roku Giorgio Mucchio sporządził szczegółowy opis rękopisu.