Kodeks Kampiański, łac. Codex Campianus (Gregory-Aland no. Me albo 021), ε 72 (von Soden) – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu, z tekstem czterech Ewangelii, pisany na pergaminie. Paleograficznie datowany jest na IX wiek. Stosuje marginalia, posiada księgi liturgiczne. Tekst rękopisu reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną, jednak z pewną liczbą wariantów obcych dla tej tradycji. Noty marginalne pisane są w języku greckim, arabskim i słowiańskim.
Przywieziony został z Konstantynopola, współcześnie przechowywany jest w Paryżu. Tekst kodeksu był wysoko oceniany przez niektórych XIX-wiecznych krytyków tekstu. Opinia ta została zmieniona w XX wieku, w rezultacie jest rzadko wykorzystywany we współczesnych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Opis Kodeks zawiera 257 pergaminowych kart (22 na 16,3 cm), z pełnym tekstem czterech Ewangelii. Karty kodeksu ułożone zostały w formacie quarto (4 karty w jednym foliale). Gregory ocenił, że jest pięknym, małym rękopisem.