Andrzej Wojciech Rachuba (ur. 29 maja 1951 w PułtuskuTomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk, Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, Wydawnictwo Arkadiusz Wingert i Przedsięwzięcie Galicja, Kraków 2010, s. 415.) – polski historyk, specjalizujący się w historii nowożytnej, długoletni prezes Towarzystwa Miłośników Historii (1996–1999, 2005–2022), od 2023 – prezes Polskiego Towarzystwa Badaczy Wieku Siedemnastego.
Życiorys W 1975 obronił pracę magisterską na Uniwersytecie Warszawskim. W 28 kwietnia 1979 uzyskał stopień doktora na Wydziale Historycznym UW, na podstawie pracy Wielkie Księstwo Litewskie wobec rokoszu Jerzego Lubomirskiego 1664–1667, napisanej pod kierunkiem Tadeusza WasilewskiegoNota biograficzna na stronie IH PAN, a w 1989 stopień doktora habilitowanego w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk. W 1999 otrzymał tytuł profesora.
Pracował w Instytucie Historii PAN (1979–2026), pełnił funkcję kierownika Pracowni Nauk Pomocniczych Historii i Edytorstwa (1997–2021), oraz przewodniczył Radzie Naukowej Instytutu (2006–2018) Strona Facebook Polskiego Towarzystwa Badaczy Wieku Siedemnastego, 30.04.2026 . Specjalizuje się w historii nowożytnej Polski oraz Wielkiego Księstwa Litewskiego.