Na północ od 45° szerokości geograficznej północnej linia brzegowa zaczyna ulegać nagłym zmianom. Wyróżnia się tutaj głęboka i wąska zatoka Gironde, która jest przedłużonym ujściem rzeki Garonny. Dalej na północ linia brzegowa lekko zakręca w kierunku zachodnim i jest bardziej urozmaicona. Składają się na nią zatoki i półwyspy oraz liczne wyspy przybrzeżne. Linia brzegowa biegnie dalej na północny zachód, tworząc silnie wysunięty w Atlantyk Półwysep Bretoński. Na zachodnim krańcu kraju leży największy półwysep we Francji – Półwysep Bretoński o powierzchni około 24 tysięcy km². W północno-zachodniej części Francji znajduje się wysunięty ku północy Półwysep Cotentin, drugi co do wielkości, Półwysep Cotentin o powierzchni 2 tysięcy km². Linia brzegowa prowadzi następnie na północny wschód i jest nieco mniej urozmaicona. Wybrzeża Normandzkie oraz Pikardii tworzą wyrównane odcinki. Są one oddzielone niewielkimi i wąskimi zatokami, będącymi przedłużeniem ujść rzek Sekwany i Sommy. W pobliżu granicy z Belgią wybrzeże ma charakter równinny.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Geografia Francji · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.