Wojna koreańska W trakcie wojny koreańskiej (1950–1953) miasto przechodziło z rąk do rąk, ostateczna interwencja Chińskich Ochotników Ludowych zadecydowała o zachowaniu Pjongjangu jako stolicy Korei Północnej. Miasto było wielokrotnie bombardowane przez wojska Stanów Zjednoczonych. Poważne zniszczenia zabudowy w połączeniu z czynnikami politycznymi zaowocowały planem Kim Ir Sena o odbudowie Pjongjangu jako modelowego miasta socjalistycznego.
Odbudowa i rozwój miasta w latach 70. i 80. XX w. Miasto odbudowano na podstawie projektu miasta-ogrodu, z ponad 200 miejscami zieleni, drogami obsadzonymi drzewami i nadrzecznymi bulwarami. W 1954 roku powstał plac Kim Ir Sena, została otwarta Galeria Sztuki Koreańskiej i stadion Moranbong. W 1955 roku z lotniska w Pjongjangu wystartowały pierwsze samoloty Air Koryo. W 1959 roku powstały m.in. Centralny Ogród Zoologiczny i Centralny Ogród Botaniczny. W 1961 roku został odsłonięty Pomnik Ch’ŏllima.