Działalność Beniamin Goldberg w 1918 wstąpił w szeregi Ha-Szomer Ha-Cair (Młody Skaut) – jedynej zarejestrowanej żydowskiej organizacji skautowej. Po dwóch latach wystąpił z organizacji. W 1924 zapisał się do Wolnego Harcerstwa – lewicowego odłamu ZHP, do którego przywódców należał m.in. Adam Ciołkosz. Na III zjeździe Wolnego Harcerstwa w sierpniu 1924 był sekretarzem zjazdu, na którym przemianowano organizację w Związek Pionierów. Na obrady wkroczyła policja, a Beniamin został aresztowany. Organem prasowym związku stało się pismo „Pionier”, w którego redagowaniu uczestniczył również Goldberg.

Po aresztowaniu ojciec wysłał Beniamina do Francji. Pretekstem była konieczność podreperowania zdrowia. W rzeczywistości chodziło o odciągnięcie młodego umysłu od polityki i coraz silniejszych związków z anarchosyndykalizmem. Zamierzenia te nie przyniosły skutku, bowiem w Tuluzie, w której studiował budownictwo, Beniamin związał się jeszcze bardziej z anarchistami. To wówczas zrodziła się jego fascynacja Hiszpanią, którą kilkakrotnie odwiedza. Spotykał na swej drodze m.in. legendę hiszpańskiego anarchizmu Buenaventurę Durrutiego oraz wodza katalońskiego ruchu wyzwoleńczego Francisca Macię.