Po przenosinach do Paryża, gdzie studiował iberystykę na Sorbonie, stał się jedną z głównych postaci anarchistycznego podziemia. W 1925 został członkiem Międzynarodowego Biura Anarchistycznego, działał i pisał pod pseudonimem Ranko Maxime. Miał stały kontakt z Anarchistyczną Federacją Polski, która od 1923 w Paryżu organizowała bazę techniczno-wydawniczą i dla której redagował wydawane od marca 1925 pismo „Najmita”„Najmita”: pismo robotnicze, Paryż, 1925.. Pismo było przemycane do Polski, za którego rozpowszechnianie groziło od czerwca 1925 do 6 lat więzienia, m.in. za propagowanie przemocy przeciw polskiemu państwu. W Paryżu publikował w piśmie platformistycznym „Dieło Truda”, gdzie reprezentował wizje zorganizowanego bolszewickiego anarchizmuCytat: Ranko, Maxime, Paris: Militant polonais réfugié en France, Maxime Ranko participât à la rédaction de la plateforme organisationelle des anarchistes russes dite Plate forme d’Archinov. Il collabora régulièrement à Dielo Truda (Paris, 1925–1930) l’organe du groupe anarchiste russe et polonais de Paris ainsi qu’au Libertaire. ().. W 10. rocznicę rewolucji w nr 1 z 1927 roku opublikował artykuł, w którym położył nacisk na ideową metamorfozę, jaką powinni przejść zachodni anarchiści, by osiągnąć skuteczność bolszewików. Idee Ranka skrytykowano, antyplatformiści – jak np.