12 sierpnia 1955 mianowany generałem Armii Radzieckiej.
W czerwcu 1956 dowodził oddziałami wojska tłumiącymi wystąpienia robotnicze w PoznaniuInstytut Pamięci Narodowej – Stanisław Popławski (1902–1973)..
W latach 1947–1956 poseł na Sejm Ustawodawczy z ramienia Stronnictwa Ludowego, później Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, następnie poseł na Sejm PRL I kadencji. W latach 1949–1956 członek Komitetu Centralnego PZPR, a w latach 1953–1956 prezes Naczelnej Rady Łowieckiej Polskiego Związku Łowieckiego. W latach 1950–1957 prezes CWKS Legia Warszawa.
20 listopada 1956 powrócił do ZSRR. W grudniu 1956 powierzono mu funkcję I zastępcy Głównego Inspektora Szkolenia Armii Radzieckiej. Od kwietnia 1958 był doradcą w grupie generałów inspektorów ministerstwa obrony ZSRR. W 1963 przeszedł w stan spoczynku.
Żonaty z Mają z Terpiłowskich (1911–1991), miał córkę Izabelę (zam. Rożkowa, 1931–2011).
Autor wspomnień pt. Towarzysze frontowych dróg, Warszawa wyd. 1964, 1966, 1970, 1973, 1983; Товарищи в борьбе, Moskwa 1963, 1974;