przewodniczącym składu sędziowskiego był ppłk Władysław Stasica, sędzią wojskowym kpt. Roman Różański i ławnikiem mjr Napoleon Czesnak, oskarżycielami zostali prokuratorzy wojskowi płk Stanisław Zarakowski i płk Oskar Karliner, zaś funkcję obrońcy K. Pużaka pełnił mec. Marian Niedzielski). Wbrew powszechnemu przekonaniu, Kazimierz Pużak nie powiedział do sędziów WSR Jestem rzymskim katolikiem narodowości polskiej. Więcej nic nie mam panom do powiedzenia. Jest to fikcja literacka Marii DąbrowskiejOstatnimi jego słowami było: Dla człowieka stojącego nad grobem jak ja, byłoby śmiesznym i patologicznym zjawiskiem odwoływać cokolwiek ze swego życia. Dąbrowska skomentowała: Oto postawa godna Rzymianina. Maria Dąbrowska, Dzienniki powojenne t.1., wstęp i przypisy Tadeusz Drewnowski. Wybór Warszawa 1996 Wyd. Czytelnik, , s. 331, por. Bohdan Urbankowski, Czas bez honoru.. Został skazany na 10 lat więzienia.
Zmarł w więzieniu w Rawiczu 30 kwietnia 1950 w wyniku pęknięcia aorty po zepchnięciu go ze schodów, co mogło być zemstą za groźby spuszczenia ze schodów jakie skierował Pużak w okresie międzywojennym do przedstawiciela KC KPP, kiedy ten przyszedł do CKW PPS po odpowiedź na list. Umierał kilka dni, nie otrzymawszy opieki medycznej.