Następnie ruszył na wschód od Etny w kierunku Mesyny, wspierany przez serię desantów na północnym wybrzeżu, które pomogły wprowadzić oddziały Pattona do Mesyny na krótko przed pierwszymi jednostkami brytyjskiej 8 Armii. Broniące się siły niemieckie i włoskie nie były w stanie zapobiec zdobyciu wyspy przez aliantów, ale udało im się ewakuować większość swoich żołnierzy na stały ląd. Ostatni żołnierz Osi opuścił wyspę 17 sierpnia 1943 r. Siły alianckie zdobyły doświadczenie w morskich operacjach desantowych, walce koalicyjnej i dużych zrzutach spadochronowych.
Inwazja na Włochy kontynentalne
Siły brytyjskiej 8 Armii, wciąż pod rozkazami Montgomery’ego, wylądowały w „paluchu” Włoch 3 września 1943 r. w ramach operacji Baytown, w dniu, w którym rząd włoski zgodził się na zawieszenie broni z aliantami. Decyzja została publicznie ogłoszona 8 września przez dwie transmisje, najpierw naczelnego dowódcy sił alianckich, gen. Dwighta Eisenhowera, a następnie przez proklamację premiera Włoch, marsz. Pietro Badoglio. Chociaż siły niemieckie przygotowywały się do obrony bez włoskiej pomocy, tylko dwie z ich dywizji walczące przeciwko 8 Armii i jedna w Salerno nie były zaangażowane w rozbrojenie Królewskiej Armii Włoskiej.