9 września siły amerykańskiej 5 Armii pod dowództwem gen. Marka Clarka, spodziewając się niewielkiego oporu, wylądowały naprzeciwko umocnionych niemieckich pozycji w Salerno podczas operacji Avalanche; w tym samym czasie siły brytyjskie wylądowały w Tarencie w ramach operacji Slapstick, praktycznie nie napotykając oporu. Istniała nadzieja, że po kapitulacji rządu włoskiego Niemcy wycofają się na północ, ponieważ w tym czasie niemieckim generałom udało się przekonać Adolfa Hitlera, że południowe Włochy są strategicznie bez znaczenia. Tak się jednak nie stało, chociaż przez pewien czas 8 Armia była w stanie stosunkowo łatwo posuwać się na północ przez wschodnie wybrzeże, zdobywając port w Bari i ważne lotniska wokół Foggi. Mimo że żadna z północnych rezerw nie została udostępniona niemieckiej 10 Armii, była ona bliska odparcia lądowania w Salerno. Główny wysiłek aliantów na zachodzie początkowo koncentrował się na porcie w Neapolu: miasto to zostało wybrane, ponieważ posiadało najbardziej wysunięty na północ port morski, który mógł być osłaniany z powietrza przez alianckie myśliwce startujące z Sycylii.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kampania włoska w czasie II wojny światowej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.