Tadeusza Komorowskiego memorandum, w którym postulował zmianę orientacji Polski z prozachodniej na prosowiecką oraz m.in. oddanie ZSRR połowy terytorium II R.P., w tym Kresów. W reakcji na to memorandum dowódca Armii Krajowej gen. Komorowski oraz szef sztabu KG AK gen. Pełczyński udzielili Tatarowi ostrej reprymendy za chęć kolaboracji z wrogiem.
Dowództwo Armii Krajowej zdecydowało, że Tatar nie może pozostawać w KG AK wobec spodziewanego wkroczenia Armii Czerwonej na przedwojenne terytorium Polski. Zdecydowano o wysłaniu go do Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie w celu przedstawienia stanu przygotowań do powstania powszechnego. Odleciał do Wielkiej Brytanii w nocy 15/16 kwietnia 1944 w operacji lotniczej brytyjskiego SOE, kryptonim Most (brytyjski kryptonim Wildhorn II), po starcie z polowego lotniska „Bąk” (N51°11′ E22°22′), w okolicach miejscowości Matczyn, 35 km od Lublina, samolotem Dakota FD-919 „I” z brytyjską załogą 267 Dywizjonu RAF, współpilotowanym przez Bolesława Koprowskiego z polskiej 1586 Eskadry Specjalnego Przeznaczenia. Samolot wylądował na lotnisku w Brindisi (Włochy), skąd Tatar miał być przerzucony do Londynu.