Silvestras Žukauskas, właściwie Sylwester Żukowski (; ur. w Poškiečiai-Dovainiškiai, zm. 26 listopada 1937 w Kownie) – litewski wojskowy narodowości polskiej, generał, organizator, pierwszy szef sztabu generalnego (1919) i naczelny wódz (1919, 1920–1921, 1923–1928) wojska litewskiego, kierujący jego walkami z bolszewikami i Polską podczas ustanawiania niepodległej Litwy, wcześniej generał major Cesarskiej Armii Rosyjskiej.
Życiorys O jego rodzicach wiadomo niewiele, prawdopodobnie wywodzili się z ubogiej polskiej szlachty.
Po ukończeniu gimnazjum w Mariampolu, Žukauskas wstąpił do kawalerii Imperium Rosyjskiego w roku 1881. Był słuchaczem Wileńskiej Szkoły Junkrów Piechoty. W 1894 poślubił Josephine Hasdorf, zmieniając jednocześnie wyznanie z luterańskiego na protestanckie reformowane. Niekatolicka konfesja sprzyjała jego karierze w armii carskiej, bowiem po powstaniu listopadowym generalicja traktowała nieufnie katolickich oficerów litewskiego i polskiego pochodzenia. Początkowo służył w 112 Uralskim Pułku Piechoty stacjonującym na Litwie. Walczył w wojnie rosyjsko-japońskiej, za udział w której uzyskał Order Świętego Stanisława II klasy. Potem służył na Zakaukaziu i Ukrainie. W 1913 uzyskał awans na pułkownika.