Najlepsze wyniki osiągał w sezonie 1988/1989, kiedy zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, rozdzielając Eirika Kvalfossa z Norwegii i kolejnego reprezentanta ZSRR – Siergieja Czepikowa. W tym samym sezonie zwyciężył w klasyfikacji biegu indywidualnego.
W 1987 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Lake Placid, zdobywając wspólnie z Dmitrijem Wasiljewem, Jurijem Kaszkarowem i Walerijem Miedwiedcewem srebrny medal w sztafecie. Wynik ten sztafeta ZSRR z Popowem w składzie powtórzyła na mistrzostwach świata w Feistritz w 1989 roku i mistrzostwach świata w Lahti dwa lata później. Na drugiej z tych imprez wywalczył też srebrny medal w biegu indywidualnym, plasując się za Niemcem Markiem Kirchnerem a przed Eirikiem Kvalfossem.
Następnie wspólnie z Jewgienijem Ried´kinem, Aleksandrem Tropnikowem i Anatolijem Żdanowiczem zwyciężył w biegu drużynowym podczas mistrzostw świata w Nowosybirsku. W tej samej konkurencji złote medale wraz z reprezentacją Białorusi zdobył także na mistrzostwach świata w Ruhpolding w 1996 roku i mistrzostwach świata w Osrblie rok później. W obu przypadkach reprezentanci Białorusi pobiegli w składzie: Wadim Saszurin, Oleg Ryżenkow, Aleksandr Popow i Piotr Iwaszka.