W tym czasie zdobył ponadto brązowe medale w sztafecie podczas mistrzostw świata w Anterselvie (1995) i mistrzostw świata w Ruhpolding (1996).
Na igrzyskach olimpijskich w Calgary w 1988 roku wspólnie z Wasiljewem, Czepikowem i Miedwiedcewem wywalczył ostatni złoty medal w sztafecie dla ZSRR. Zajął tam również dwunaste miejsce w biegu indywidualnym. Cztery lata później, podczas igrzysk w Albertville jako reprezentant Wspólnoty Niepodległych Państw razem z Miedwiedcewem, Czepikowem i Walerijem Kirijenko zajął drugie miejsce w sztafecie. Poza tym był osiemnasty w sprincie i czwarty w biegu indywidualnym, przegrywając walkę o medal z Mikaelem Löfgrenem ze Szwecji o 3,5 sekundy. Czwarte miejsce w tej konkurencji zajął również na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, tym razem w walce o podium ulegając Niemcowi Svenowi Fischerowi o ponad 10 sekund. Ponadto zajął czwarte miejsce w sztafecie oraz dziesiąte w sprincie. Brał też udział w igrzyskach w Nagano cztery lata później, gdzie był czwarty w sztafecie, w biegu indywidualnym zajął 29. pozycję, a rywalizację w sprincie ukończył na 29.