Aleksander Sochaczewski, właściwie Lejb Sonder (ur. 3 maja 1843 w Iłowie, zm. 15 czerwca 1923 w Biedermannsdorf) – polski artysta malarz żydowskiego pochodzenia, reprezentant romantyzmu, sybirak, autor cyklu obrazów przedstawiających katorgę i pobyt Polaków na Syberii.
Życiorys Jego rodzicami byli Szmul Sonder i Szajna Bajły z domu Pytel. W 1860 rozpoczął naukę w Warszawskiej Szkole Rabinów. W tym czasie zaprzyjaźnił się z Henrykiem Toeplitzem, a pod koniec tego samego roku, rozpoczął studia malarskie w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, pod kierunkiem profesora Józefa Simmlera, któremu polecił go Toeplitz. Był bardzo uzdolniony, a jego prace – już po roku studiów – można było oglądać m.in. w Pałacu Kazimierzowskim w Warszawie. Utrzymywał się z dawania lekcji rysunku. Brał udział w manifestacjach o charakterze patriotycznym oraz współpracował z nielegalnymi wydawnictwami periodycznymi, gdzie m.in. realizował opracowania graficzne. 1 sierpnia 1861 – wraz z braćmi Frankowskimi – wydał pismo „Strażnica”, którego redaktorami byli Agaton Giller i Joachim Antoni Szyc. 1 września 1862 aresztowano go za działalność patriotyczną, na fali aresztowań po nieudanych zamachach na Aleksandra Wielopolskiego. W trakcie zatrzymania stawiał opór i postrzelił żandarma. Był więziony w X Pawilonie Cytadeli Warszawskiej.