W 1863 został skazany − już po wybuchu powstania styczniowego − początkowo na karę śmierci, a następnie na 22 lata zesłania na Sybir. O tym, że kara została zmieniona dowiedział się stojąc pod szubienicą, gdy czekał na wykonanie wyroku. Najpierw wywieziono go do kopalni soli we wsi Usole, a następnie do Irkucka.

Po powrocie z zesłania (1884), z uwagi na brak zgody władz carskich na pobyt w Królestwie Polskim, osiedlił się we Lwowie, gdzie w tym samym roku 23 listopada ożenił się z Różą Loewenstein, szwagierką jego kolegi ze szkoły rabinów Bernarda Goldmana, córką rabina lwowskiego – Bernarda Loewensteina. Razem z żoną wyjechał do Monachium, jednak po trzech miesiącach, w wyniku nieporozumień, ich małżeństwo rozpadło się. W latach 1886-1894 przebywał w Brukseli. Podczas pobytu zagranicznego stworzył cykl przejmujących obrazów dokumentujących katorgę i pobyt na Syberii w okresie zsyłek po powstaniu styczniowym, z najsłynniejszym dziełem zatytułowanym Pożegnanie Europy, namalowanym w latach 1890–1894, o wymiarach 370 cm x 740 cm.