Dotychczasowych mieszkańców wysiedlono do Niemiec, zastępując polskimi osadnikami, początkowo w połowie wojskowymi. Rolę miejscowego animatora ruchu kulturalnego pełnił reaktywowany w 1958 r. Powiatowy Dom Kultury. W latach 1954–1975 Gryfino odgrywało rolę siedziby powiatu w ówczesnym województwie szczecińskim. 27 czerwca 1968 r. Komitet Ekonomiczny Rady Ministrów przyjął uchwałę, w której określił „dane wyjściowe do projektu wstępnego elektrowni kondensacyjnej Dolna Odra”, wybudowanej w latach 1970–1974. Dla jej pracowników wybudowano w mieście nowe osiedle – Górny Taras. W roku poprzedzającym budowę elektrowni Gryfino liczyło 6,5 tysiąca mieszkańców. W początkach inwestycji ich liczba wzrosła o tysiąc, w większości zatrudnionych przy wznoszeniu Dolnej Odry. Gdy oddano pierwszy blok energetyczny miasto osiągnęło 10 tysięcy, a w pięć lat później ponad 15 tysięcy mieszkańców, nadal się rozwijając. W 1987 r. osiągnęło 20 tysięcy mieszkańców. Od reformy administracyjnej z 1999 ponownie jest miastem powiatowym.
Architektura Ochronie podlega cały układ Starego Miasta z 2. połowy XIII wieku.