W 1926 został mianowany przez biskupa Adolfa Szelążka profesorem w Łuckim Seminarium Duchownym, wykładał filozofię. Prowadził także działalność edukacyjną poza seminarium – organizował spotkania z młodzieżą internatową (tzw. Zytanki), odczyty z przezroczami dla ludności, odczyty dyskusyjne dla inteligencji. Głosił kazania kładące nacisk na problem życia ascetycznego, współpracował z domami zakonnymi w Grodnie (zwłaszcza z siostrami nazaretankami, poprzez konferencje ascetyczne i rekolekcje). Po serii podróży naukowych (w Rzymie był słuchaczem Athenaeum Angelicum, także Mediolan, Fryburg, Lozanna, Londyn, Oksford) poszerzył zakres wykładów w seminarium w Łucku o teologię dogmatyczną i ascetykę. W 1933 nawiązał współpracę z zakładem dla sierot w Grodnie i jego kierowniczką, benedyktynką matką Gertrudą (Adelą Stefanowicz).