Możemy nigdy nie znaleźć skamieniałości zwierząt w osadach z czasów, w których one żyły. Fragmentaryczne szczątki maniraptorów jurajskich znane są od lat z pokładów w Chinach, Europie i Ameryce Północnej. Kość udowa małego maniraptora z późnej jury z Kolorado była opisana przez Padiana i Jensena w 1989. Terizinozaur zwany eszanozaurem żył we wczesnej jurze, a przedstawiciel troodonów Hesperornithoides – w późnej, poza tym zęby dromeozaurów i troodonów z jury znaleziono w Anglii. Gdyby zaś paradoks ten świadczył o tym, że ptaki nie pochodzą od dinozaurów, to powstaje pytanie, jakie inne zwierzęta nadawałyby się najbardziej na ich przodków, biorąc pod uwagę czas życia? Brochu i Norell (2001) przeanalizowali ten problem rozpatrując kilka archozaurów, zaproponowanych jako przodkowie ptaków. Odkryli oni, że wszystkie te archozaury też tworzą paradoksy czasowe. Występują tam bowiem długie przedziały pomiędzy archeopteryksem i jego przodkiem nie posiadające żadnych pośrednich skamieniałości.