Czesław Apolinary Szczepański (ur. 20 lipca 1885 w Lublinie, zm. 16 sierpnia 1961 tamże) – prawnik, prezydent Lublina w latach 1919–1927, prezes Sądu Okręgowego w Lublinie w latach 1930–1932, 1933–1939 i 1944–1946.
Życiorys Urodził się 20 lipca 1885 r. w Lublinie, w rodzinie Tomasza (1855–1939), właściciela piekarni. Uczęszczał do gimnazjum rządowego w Lublinie. W 1905 r. uczestniczył w organizacji strajków szkolnych, za co został wydalony ze szkoły. Jako ekstern w 1906 r. złożył egzamin dojrzałości w Nowogrodzie Wielkim nad Wołchowem. W 1906 r. po zdaniu egzaminu wstępnego został przyjęty do Instytutu Górniczego w Petersburgu, z którego przeniósł się na prawo w Uniwersytecie w Petersburgu, które ukończył w 1912 r. Egzamin państwowy złożył na Uniwersytecie w Dorpacie i otrzymał dyplom ukończenia wydziału prawnego. W czasie studiów w Petersburgu sprawował funkcję przewodniczącego koła Bratniej Pomocy Młodzieży Polskiej. W grudniu 1912 r. został pomocnikiem adwokata przysięgłego w Lublinie. 3 września 1915 r. został powołany na stanowisko sędziego gminnego z siedzibą w Lublinie. 10 stycznia 1917 r. Rada Miejska w Lublinie wybrała go na ławnika i członka kolegium Magistratu. 16 sierpnia 1917 r. uzyskał nominację Tymczasowej Rady Stanu na sędziego pokoju na Tatarach. Od 18 października 1917 do 28 marca 1918 r.