Myśl budowy mauzoleum Wazów przy stołecznej katedrze zrealizował król Jan Kazimierz. Prace prowadzono za pieniądze królewskie, ale przy aktywnym udziale Andrzeja Trzebickiego. Prace przygotowawcze do zburzenia kaplicy Prandocińskiej przeprowadzono w latach 1663-1664. W 1665 z Dębnika sprowadzono czarny marmur. Rok później główne prace były wykonane, co sprawdził w styczniu Jan Kazimierz, przybywający z Częstochowy. 12 marca 1667 monarcha wystawił akt fundacyjny, a biskup Andrzej Trzebicki potwierdził to dokumentem z 14 listopada tego samego roku, wcielając także do kaplicy kolegium psałterzystów. 22 września 1667 pod nową kaplicą spoczęła królowa Ludwika Maria Gonzaga de Nevers.
Psałterzyści mieli w pierwszym tygodniu odprawiać przez sześć dni w tygodniu . W poniedziałek za Zygmunta III, we wtorek za Annę Austriaczkę, w środę za Konstancję Austriaczkę, w dniu następnym za Władysława IV, w kolejnym za Jana Alberta, zaś w sobotę za Karola Ferdynanda. W drugi tydzień, w poniedziałek odprawiano msze za Aleksandra Karola, we wtorek za Annę Katarzynę Konstancję, w środę za Cecylię Renatę, w czwartek za Ludwikę Marię, natomiast w piątek za fundatora.