Howe służył na kanale La Manche i brał udział w bitwie w zatoce Quiberon.
Po śmierci swojego starszego brata George’a, który zginął w 1758 r. pod Fortem Carillon, Richard odziedziczył tytuł 4. wicehrabiego Howe w parostwie Irlandii. W 1762 r. został wybrany do Izby Gmin z okręgu Dartmouth. W latach 1763–1765 był członkiem Rady Admiralicji. W latach 1765–1770 był skarbnikiem floty. Pod koniec urzędowania otrzymał rangę kontradmirała, a w 1775 r. został wiceadmirałem.
Wojna o niepodległość USA Przed konfliktem z amerykańskimi koloniami Howe był znany z sympatii do kolonistów. Do jego znajomych należał Benjamin Franklin, przyjaciel jego siostry. W 1775 r. rząd brytyjski wysłał jego i jego brata Williama, dowódcę wojsk lądowych, do kolonii, aby uspokoili sytuację. Jednak szybko okazało się, że wojna jest nieunikniona. Do 1778 r. dowodził flota przy wybrzeżach Ameryki. Od początku 1778 r. jego sytuacja była ciężka, gdyż jego przeciwnikiem był admirał francuski Charles Henri d’Estaing dysponujący przewagą w okrętach. W dniach 12 i 13 sierpnia 1778 r. D’Estaing stoczył na wysokości Rhode Island bitwę z siłami Howe’a, nie dała ona jednak rozstrzygnięcia, ponieważ drugiego dnia walki obie floty zostały rozproszone przez sztorm. Pod koniec 1778 r.