Stratygrafia sejsmiczna – dziedzina stratygrafii wykorzystująca rezultaty badań geofizycznych (sejsmicznych) skorupy ziemskiej, odnosząca się do eustatycznych zmian poziomu morza jako podstawowego zjawiska wpływającego na ułożenie i następstwo warstw geologicznych.
Historia W drugiej połowie lat siedemdziesiątych XX wieku w środowisku geologów związanych z przemysłem naftowym (Exxon Production Research Center) rozwinęła się, w oparciu o dawniej publikowane tezy, koncepcja korelacji stratygraficznej pakietów osadów rozdzielonych fizycznymi nieciągłościami, o architekturze mającej odzwierciedlenie w rezultatach badań geofizycznych (sejsmicznych). Główną przyczyną powstania stratygrafii sejsmicznej (i rozwiniętej na jej podstawie stratygrafii sekwencji) były trudności w zastosowaniu na kontynencie amerykańskim ustanowionych głównie w Europie jednostek stratygraficznych. Początkowo metodę wykorzystywano dla potrzeb przemysłu wydobywczego ropy naftowej i gazu ziemnego.