Ahasver von Lehndorff (Ahasverus Gerhard von Lehndorff, Lehndorf) (ur. 9 lutego 1637 w Sztynorcie, zm. 14 lutego 1688 w Królewcu) – pułkownik, szambelan Jana Kazimierza, starosta Szaków, generał duński.
Był przedstawicielem zamożnej szlachty pruskiej, która utrzymywała kontakty z Europą Zachodnią, w tym także z Polską. Kaspar von Lehndorff na życzenie króla Zygmunta I był nauczycielem języka polskiego księcia Albrechta Fryderyka. Lehndorffowie bywali oficerami wojsk koronnych.
Rodzina i edukacja Ahasver von Lehndorff urodził się w Sztynorcie jako syn (1590-1639) i Elisabeth (1605-1675) z domu von Eulenburg (zmarła w Tarławkach). Meinhard był starostą Rastemborka, który za wierną służbę w wojsku polskim otrzymał od króla Zygmunta III dobra na Białorusi.
Ze względu na wczesną śmierć ojca Meinharda wychowaniem młodego Ahasvera zajął się jego wujek Jonas Casimir von Eulenburg. Jonas Casimir był generał majorem, starostą pokarmińskim, starostą dziedzicznym Szymbarka i panem na Prośnie.