W roku 1652 Ahasver wraz z ciotecznym bratem Georgiem Friedrichem Eulenburgiem podjął naukę w kolegium jezuickim w Braniewie. (Kolegium braniewskie ze względu na wysoki poziom nauczania było modne także wśród szlachty wyznania luterańskiego). Ahasver von Lehndorff od 1654 r. dalszą naukę kontynuował w Toruniu i Poznaniu, a od 1656 r. na Uniwersytecie w Lejdzie, gdzie studiował prawo u .
Podróże i w służbie królewskiej Ahasver von Lehndorff objechał Niderlandy, Danię i Wielką Brytanię, w roku 1657 wyjechał do Paryża. Wszędzie nawiązywał kontakty z przedstawicielami wyższych sfer i doskonalił znajomość języków. W roku 1662 przez Genuę i Florencję udał się do Rzymu. W Rzymie nawiązał bliskie kontakty z królową Krystyną i współpracował z ambasadorem francuskim. Ahasver von Lehndorff był w Neapolu, wdrapał się na Wezuwiusz, następnie pojechał na Sycylię. W styczniu 1663 znalazł się na Malcie. Z rycerzami zakonnymi udał się na wyprawę przeciw Turkom. W czasie tej wyprawy u wybrzeży Kalabrii i Grecji uczestniczył w zajęciu kilku statków paszy Trypolisu. Z flotą wenecką dotarł w okolice Tyru, Sydonu i Cypru. Następnie popłynął do Wenecji, z której w styczniu 1664 przez Mediolan, Turyn i Genewę dotarł do Madrytu.