Teodor Iwanow Teodorow (bułg. Теодор Иванов Теодоров; ur. 8 kwietnia 1859 w Elenie, zm. 5 sierpnia 1924 w Czamkorii) – bułgarski prawnik, publicysta i polityk, przewodniczący Partii Narodowej, wielokrotnie deputowany do Zwyczajnego Zgromadzenia Narodowego, Przewodniczący Zgromadzenia Narodowego (1894–1896), minister sprawiedliwości (1896–1897), finansów (1897–1899 i 1911–1913) oraz spraw wewnętrznych i wyznań wiary (1918–1919), premier Carstwa Bułgarii (1918–1919).
Życiorys Urodził się w bogatej i poważanej rodzinie. Uczył się w Gimnazjum im. Apriłowa (bułg. Априловска гимназия) w Gabrowie, edukację kontynuował w Mikołajowie (wówczas Rosja), następnie studiował prawo na Uniwersytecie Noworosyjskim w Odessie, w którym w 1883 uzyskał wyższe wykształcenie. W latach 1883–1886 pracował jako prokurator w Sofijskim Sądzie Okręgowym i jako członek Ruseńskiego Sądu Apelacyjnego. W 1886 wyjechał do Paryża, gdzie zdobył stopień doktorski w zakresie prawa. Po powrocie do ojczyzny był adwokatem w Ruse.